• Czechowice-Dziedzice

    Czechowice-Dziedzice

    Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych Więcej
  • Czechowice-Dziedzice

    Czechowice-Dziedzice

    Parafia pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych Więcej
  • 1
  • 2

Nasza modlitwa za Dzieci i Rodziców...

Dzisiejszy dzień, 15 października obchodzony jest na całym świecie jako Dzień Dziecka Utraconego. Chcemy pamiętać dziś szczególnie o rodzicach, którzy przedwcześnie utracili swoje dzieci, jeszcze zanim się urodziły albo krótko po urodzeniu.
Prośmy razem z Maryją o pociechę. O ratunek przed niszczącą rozpaczą. Prośmy też o wrażliwość i delikatność lekarzy i pielęgniarek, o dobrych ludzi pomagających w przeżywaniu żałoby. I o wszystkie inne łaski, które są potrzebne słyszeliśmy we fragmencie wstępu do liturgii...

Ojcze Miłosierny, Ty nam dałeś Maryję za Matkę,
niech więc Ona otacza matczyną opieką także nasze zmarłe dziecko.
Maryjo, przyjmij je z całą miłością,
tak jak przyjęłaś swojego umiłowanego Syna Jezusa Chrystusa... - modliła się mama Ania...

Prosimy Cię również za nas samych.
Uzdrów w nas wszystko to, co wymaga uleczenia.
Ty widzisz nasz ból, tęsknotę, niezrozumienie, zwątpienie.
Napełnij nasze serca miłością i pokojem.


Po adoracji Pana Jezusa Mateusz przeczytał list skierowane do nas przez Pana Pawła Zioło - Psychologa z Hospicjum Perinatalnego... Chciałbym, abyscie się zaznajomili z jego treścią:

Paweł Zioło -psycholog, Fundacja Śląskie Hospicjum dla Dzieci

Na wstępie chciałbym przeprosić za nieobecność w dniu dzisiejszym, nie mniej jednak od soboty przebywam na kwarantannie.
Zostałem zaproszony by opowiedzieć Państwu o naszej pracy w ramach Hospicjum Perinatalnego, który prowadzimy wspólnie z dr n.med. Magdaleną Wąsek – Buko. Postaram się podołać temu zadaniu choć zdałem sobie sprawę, że trudno w słowach zawrzeć intymność i poczucie wyjątkowości tego, często krótkiego, czasu spędzanego na rozmowach z rodzicami, którzy w okresie ciąży dowiedzieli się, że ich dziecko jest poważnie chore. Bo jak zawrzeć w słowach: miłość, cierpienie, lęk, radość, smutek, złość, delikatność, samotność, oczekiwanie, poczucie wyjątkowości czasu, który mija i całą masę innych, często ambiwalentnych, przeżyć jakich doświadczają rodzice, z którymi się spotkamy? Spróbuję zatem opowiedzieć w jaki sposób rodzice, stający przed dramatem choroby nienarodzonego dziecka mogą znaleźć pomoc i na czym ona polega, a w drugiej części przedstawię kilka potrzeb zgłaszanych często przez rodziców a dotyczących ich bliskich i przyjaciół.

Czym jest hospicjum perinatalne?

Hospicjum perinatalne to grupa ludzi w skład, której wchodzą rodzice, lekarze( neonatolog, ginekolog, nefrolog, kardiolog, genetyk, neurolog), psycholog, duszpasterz, położna i fizjoterapeutka prowadzące naszą hospicyjną szkołę rodzenia. Zadaniem profesjonalistów wchodzących w skład hospicjum perinatalnego jest wsparcie emocjonalne i informacyjne oraz koordynacja całościowej opieki nad rodziną i dzieckiem w okresie ciąży i porodu, umożliwienie szybkiej i bezpłatnej konsultacji ze specjalistą z danej dziedziny, poprawa jakości sieci wsparcia rodziców.

Kluczowym zadaniem jest przekazanie rodzicom wyczerpujących informacji medycznych dotyczących choroby ich dziecka, rokowania i sposobów ewentualnego leczenia i zmniejszenie obszarów powodujących lęk i poczucie winy. Do zadań zespołu hospicjum należy też, przygotowanie personelu miejsca, w którym na świat ma przyjść chore dziecko. W taki sposób by ten wyjątkowy moment był pełen spokoju a sam poród odbył się w atmosferze szacunku i poczuciu ważności każdej chwili, a noworodek został objęty pomocą zgodną z zasadami opieki paliatywnej. Oferujemy także pomoc w okresie żałoby.

Na swój użytek porównuję naszą pracę do bycia przewodnikiem, który posiadając mapę i doświadczenie i tak pozostaje o krok za rodzicami, słucha ich potrzeb i odpowiada na ich pytania i wątpliwości co do dróg, które otwierają się przed nimi. Towarzyszymy w tej trudnej drodze, odpowiadając na pytania, wskazując jakie konsekwencje wiążą się z wybraniem konkretnych rozwiązań, staramy się zdjąć część trudów z barków rodziców i zapewnić im poczucie akceptacji ich emocji, decyzji i pragnień.

Jak pomóc?

Tak jak wszystkie sytuacje straty, jest wydarzeniem dramatycznym, spełniający wszystkie warunki głębokiego kryzysu emocjonalnego. Powstaje zatem pytanie co mogę zrobić by pomóc bliskim, przyjaciołom, współpracownikom, którzy mierzą się z tym dramatycznym doświadczeniem?

1) Słuchaj.
2) Nie oceniaj postaw, myśli i emocji – nie Ty jesteś w tej sytuacji,
3) Wyrażaj gotowość do akceptacji tego co mówi rodzic.
4) Daj przestrzeń na wyrażanie potrzeb i miejsce na ciszę.
5) Nie pocieszaj – nie ma słów, które ukoją ten ból.
6) Wysyłaj komunikaty mówiące, że cokolwiek się wydarzy będziesz obok.
7) Nie dawaj rad – z reguły służą tylko do uśpienia Twojego lęku i nikomu nie pomagają.
8) Pytaj w jaki sposób możesz pomóc i oferuj konkretną pomoc – numer telefonu do specjalistów, numer do hospicjum, mądrego przewodnika duchowego, opieka nad starszymi dziećmi podczas gdy rodzice jadą na badania itd.

Więcej informacji oraz dane kontaktowe z Hospicjum Perinatalnym znajdziecie na stronie Fundacji Śląskie Hospicjum dla Dzieci.
https://www.shd.org.pl/hospicjum-perinatalne/

Bardzo dziękujemy za to słowo, a wszystkim za WSPÓLNĄ MODLITWĘ!!!

Za pomoc w przygotowaniu dzisiejszego czuwania - Pani Kasi, Danusi, Teresce, Ani, Marysi, Krzysztofowi, Pawłowi, Siostrze Dominice i naszej SCHOLI DOROSŁYCH - BÓG ZAPŁAĆ!


Zdjęcia - Panie Wioletta...